Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

1830 - Πρωτόκολλο του Λονδίνου

Το Πρωτόκολλο της Aνεξαρτησίας του ελληνικού κράτους υπογράφτηκε στο Λονδίνο, στις 3 Φεβρουαρίου του 1830, από τις μεγάλες δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία
Οι συζητήσεις όμως είχαν ξεκινήσει στις 22 Ιανουαρίου. Ήταν η πρώτη επίσημη, διεθνής διπλωματική πράξη που αναγνώριζε την Ελλάδα ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος.
Παράλληλα το πρωτόκολλο επέκτεινε τη συνοριακή γραμμή της Ελλάδος, σύνορα, που όριζαν οι ποταμοί Αχελώος και Σπερχειός. 
Πριν την επιλογή του Όθωνα, οι μεγάλες δυνάμεις εισηγήθηκαν και πρότειναν για ηγεμόνα της χώρας, τον πρίγκιπα Λεοπόλδο του Σαξ Κόμπουργκ, ο οποίος όμως δεν δέχτηκε. Αργότερα ο ίδιος έγινε Βασιλιάς του Βελγίου.


Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013

Βασίλης Τσιτσάνης (1915 - 1984)

Στις 18 Ιανουαρίου του 1984 (ημέρα των γεννεθλίων του), πεθαίνει σε νοσοκομείο του Λονδίνου, ο άνθρωπος που έβαλε το ρεμπέτικο τραγούδι, στα σπίτια όλων των Ελλήνων. Ο Βασίλης Τσιτσάνης. 
Η διαδρομή της ζωής του...Τρίκαλα - Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Αθήνα. Με τα δεκάδες τραγούδια του, ο Βασίλης Τσιτσάνης γίνεται σταδιακά από το 1937 και μετά, ο δημιουργός και κυρίαρχος του λεγόμενου «αρχοντορεμπέτικου» είδους, πρόδρομου του λαϊκού τραγουδιού. Οι επιτυχίες του αμέτρητες...
«Αχάριστη», «Μπαξέ τσιφλίκι», «Τα πέριξ», «Νύχτες μαγικές», «Ζητιάνος της αγάπης», «Ντερμπεντέρισσα», «Συννεφιασμένη Κυριακή», «Ίσως αύριο», «Τα λιμάνια», «Τα ξένα χέρια», «Μείνε αγάπη μου κοντά μου», «Κορίτσι μου όλα για σένα», «Απόψε στις ακρογιαλιές», «Κάποιο αλάνι», «Της Γερακίνας γιος», «Δηλητήριο στη φλέβα». 

ΜΗ ΜΟΥ ΞΑΝΑΦΥΓΕΙΣ ΠΙΑ, ΜΑΓΚΑ ΜΟΥ * ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ - ΜΠΕΛΛΟΥ
  
                 



Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Δημήτρης Χορν (1921 - 1998)

Στις 16 Ιανουαρίου του 1998, φεύγει από τη ζωή, σε ηλικία 77 ετών, ο μεγάλος Έλληνας ηθοποιός Δημήτρης Χορν. Για το Δημήτρη Χορν, δεν θα γράψουμε τη βιογραφία του, ούτε θα μιλήσουμε για την τεράστια προσφορά του στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Θα υπενθυμίσουμε απλά, πως το 1980 ίδρυσε με τη σύζυγό του Άννα Γουλανδρή, το Ίδρυμα Γουλανδρή - Χορν, σκοπός του οποίου είναι η μελέτη του ελληνικού πολιτισμού.




Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

62 χρόνια χωρίς τον Γρηγόριο Ξενόπουλο

Στις 14 Ιανουαρίου του 1951 πεθαίνει ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος και συγγραφέας θεατρικών έργων. Ο Ζακυνθινός λογοτέχνης, ήταν ο ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού Νέα Εστία, το οποίο εκδίδεται ακόμα και σήμερα. Το 1931 έγινε ακαδημαϊκός. Μαζί με τους Παλαμά, Σικελιανό και Καζαντζάκη ίδρυσε την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών.
Εκδόθηκαν 18 βιβλία με διηγήματά του, 24 μυθιστορήματα (ο Κόκκινος βράχος, ο Πόλεμος, Αναδυομένη κ.α.), 9 θεατρικά (Ραχήλ, Στέλλα Βιολάντη κ.α.), 8 παιδικά έργα κι άλλες μελέτες. 

βίντεο του 2011



Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2013

Η πτώση της Ρόδου (1η Ιανουαρίου 1523)

Η Ρόδος βρισκόταν υπό την κατάληψη των Ιωαννιτών Ιπποτών από το 1309. Οι πρώτες πολιορκίες και καταστροφικές επιθέσεις των Οθωμανών εναντίον περιοχών του νησιού, έγιναν το 1457 και το 1480. Ερχόμαστε μετά από χρόνια, στα 1522. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους ξεκινά η πολιορκία της Ρόδου. Διακόσιες χιλιάδες στρατιώτες και 280 πλοία ήταν η δύναμη του Σουλτάνου Σουλεϊμάν. Εντός των τειχών, παρατεταγμένοι 6500  άντρες, εκ των οποίων οι 290 ήταν Ιππότες. Μετά από 6μηνη πολιορκία, οι Λατίνοι και οι Έλληνες είχαν φτάσει στα όριά τους. Η βοήθεια από τη Δύση δεν έφθασε ποτέ. Οι ελλείψεις... τεράστιες. Ανεφοδιασμός δεν μπορούσε να γίνει από πουθενά, ενώ δεν υπήρξε και η δυνατότητα στρατιωτικών ενισχύσεων. Υπό την πίεση του λαού, ο Μέγας Μάγιστρος ζήτησε ανακωχή από τον Σουλτάνο, στις 20 Δεκεμβρίου του 1522. Δύο μέρες αργότερα, ο Σουλεϊμάν δέχθηκε και ανακοίνωσε τους όρους του, οι οποίοι ήταν αρκετά ευνοϊκοί. Ο Σουλεϊμάν απαίτησε από τους Ιππότες να εγκαταλείψουν τη Ρόδο εντός 12 ημερών, με την περιουσία και τον οπλισμό τους. Στους ντόπιους, έδωσε φορολογική απαλλαγή για πέντε χρόνια και παρείχε τη διαβεβαίωση ότι δεν θα μετέτρεπε τους χριστιανικούς ναούς σε τζαμιά. Αν ήθελαν να εγκαταλείψουν το νησί όφειλαν να το πράξουν εντός τριών ετών. Την 1η Ιανουαρίου του 1523, οι Ιππότες και 4000 περίπου Έλληνες εγκατέλειψαν τη Ρόδο με προορισμό τη βενετοκρατούμενη Κρήτη. Οι Ιωαννίτες Ιππότες μετά από χρόνια κατέληξαν στη Μάλτα, όπου μετονομάστηκαν σε Ιππότες της Μάλτας.