Μέσα στο θέρος, στη σκονή και το αίμα...

Η ιστορική καταγραφή συνεχίζεται...

Διανύουμε τον Ιούλιο, μήνα κατά τον οποίο-τα δύσκολα χρόνια-οι πρόγονοί μας δεν πήγαιναν για τα μπάνια του λαού, καθώς οι προτεραιότητές τους ήταν άλλες...

Ιστορικό καλεντάρι (1 - 15 Ιουλίου)

1 Ιουλίου

1913 * Ελευθερώνεται από τον ελληνικό στρατό η Δράμα και υπογράφεται στο Χατζή Μπεϊλίκ η συνθήκη ανακωχής μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας.
1914 * Γενικεύεται ο διωγμός των Ποντίων από τους Οθωμανούς.

2 Ιουλίου

1912 * Ελλάδα, Βουλγαρία και Σερβία υπογράφουν συμμαχία ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

3 Ιουλίου

1821 * Αγωνιστές Ακαρνάνες υποχρεώνουν σε υποχώρηση τον Ισμαήλ Πασά.
1824 * Επιτυχής απόβαση του ελληνικού στόλου με 1500 άνδρες στα Ψαρά, επιτυγχάνει την απελευθέρωση της νήσου.
1826 * Ο Κιουταχής ξεκινά την πολιορκία της Ακρόπολης.

4 Ιουλίου 

1821 * Οι Έλληνες ελευθερώνουν τη Μονεμβασιά.
1921 * Ο Ελληνικός Στρατός (Χ Μεραρχία), μετά από σκληρή διήμερη μάχη, καταλαμβάνει την Κιουτάχεια.

5 Ιουλίου 

1821 * Οι Έλληνες αγωνιστές Νικόλαος Στουρνάρης, Αθανάσιος Μάνταλος και αδελφοί Λαγκαδά κηρύσσουν την Επανάσταση στην επαρχία Ασπροποτάμου στην Πίνδο. Δύναμη 36 τουρκικών πλοίων κανονιοβολεί τη Σάμο και επιχειρεί απόβαση. Ισχυρή δύναμη Κρητών επιτίθεται εναντίον 5.000 Τούρκων κοντά στα Χανιά και τους τρέπει σε φυγή με σοβαρότατες απώλειες.
1824 * 600 Έλληνες νικούν στρατό 3.000 Τούρκων υπό τον Ομέρ Πασά της Καρύστου, στην περιοχή Μαραθώνα.
1867 * Οι πασάδες Ομέρ Μεχμέτ και Ρεσίτ εισβάλλουν στα Σφακιά και καταλαμβάνουν το ανατολικό τμήμα.

6 Ιουλίου

1913 * Ο Ελληνικός Στρατός (VII Μεραρχία) απελευθερώνει το Άνω Νευροκόπι.
1921 * Το Γ΄Σ.Σ., μετά από σκληρή και αποφασιστική μάχη καταλαμβάνει το Δορύλαιο (Εσκή Σεχήρ) της Μικράς Ασίας.

8 Ιουλίου

1824 * Ολιγάριθμοι Έλληνες υπό τον Σκαλτσά τρέπουν σε φυγή μετά από 6ωρη μάχη, 6.000 Τούρκους στη θέση Μπινίτσα Λιδωρικίου.
1908 * Σκληρή μάχη μεταξύ 150 Βουλγάρων κομιτατζήδων και των ανταρτικών σωμάτων των Εμμ. Νικολούδη, Βολάνη και Καραβίτη στο ύψ. Πιπερίτσα του όρους Καϊμακτσαλάν, με αποτέλεσμα την άτακτη υποχώρησή τους.
1913 * Μεταγωγικά του ελληνικού στόλου μεταφέρουν και αποβιβάζουν την 8η Μεραρχία στην ελεύθερη Καβάλα, η οποία τέσσερις μέρες μετά θ' απελευθερώσει την Ξάνθη.
1921 * Οι Ελληνικές δυνάμεις, που κατείχαν το Δορύλαιο (Εσκή Σεχήρ - Σεϊντί Γαζή), αποκρούουν σφοδρή τουρκική επίθεση.
1943 * Ιταλικό τάγμα αλπινιστών υποστηριζόμενο από πυροβολικό συμπλέκεται με μονάδα του ΕΔΕΣ στη Μηλιά Ηπείρου, με συνέπεια οι Ιταλοί να υποστούν σοβαρές απώλειες και να συμπτυχθούν προς τα Ιωάννινα.

9 Ιουλίου

1821 * Απαγχονίζεται στη πλατεία του Σεραγίου στη Λευκωσία, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κυπριανός. Του απαγχονισμού αυτού ακολούθησε την ίδια ημέρα ο αποκεφαλισμός των μητροπολιτών Πάφου Χρύσανθου, Κιτίου Μελετίου και Κυρηνείας Λαυρεντίου.
1908 * Αλβανίζοντες και οπαδοί της ρουμανικής προπαγάνδας δολοφονούν σε ενέδρα το Μητροπολίτη Κορυτσάς Φώτιο.

10 Ιουλίου

1913 * Κατά την προέλαση του Ελληνικού Στρατού (Ι Μεραρχία) καταλαμβάνονται τα στενά της Κρέσνας μέσα στο βουλγαρικό έδαφος (Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος).
1920 * Οι ελληνικές δυνάμεις (Μεραρχία Σμύρνης) κατά την προέλαση στην Ανατολική Θράκη εισέρχονται στην Αρκαδιούπολη.

11 Ιουλίου 

1821 * ΟΙ Τούρκοι προβαίνουν σε σφαγές Ελλήνων στην Κω.
1865 * Μετακομιδή των οστών του Διονυσίου Σολωμού στη Ζάκυνθο.
1867 * Οι Κρήτες Οπλαρχηγοί Κωσταράς και Κριάρης Μαντακάκης με τους Μανιάτες υπό τον
Λ. Πετροπουλάκη, σε σφοδρή μάχη στην Αράδαινα των Σφακίων, αποκρούουν επίθεση 10.000 Τούρκων στρατιωτών του Ρεσίτ Πασά.
1878 * Αγγλικός στόλος καταλαμβάνει την Λάρνακα της Κύπρου σημειώνοντας την έναρξη της αγγλοκρατίας της νήσου
1908 * Τερματίζεται ο Μακεδονικός Αγώνας μετά την επιτυχία της Επαναστάσεως των Νεοτούρκων.

12 Ιουλίου

1913 * Αγήματα του Ελληνικού Στόλου υπό τον Πλοίαρχο Γκίνη, απελευθερώνουν το Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη). Ο Ελληνικός Στρατός (VIII Μεραρχία) προχωρεί προς απελευθέρωση της Ξάνθης. Παράλληλα διατάσσονται τα πολεμικά πλοία δια αγημάτων τους να καταλάβουν αντίστοιχα: το ΨΑΡΑ την Μαρώνεια, ο ΑΕΤΟΣ την Μάκρη και το ΣΦΕΝΔΟΝΗ το Πόρτο Λάγος.
1920 * Ο Ελληνικός Στρατός (3/40 Σύνταγμα Ευζώνων) απελευθερώνει την Αδριανούπολη και προωθείται μέχρι την Τσατάλτζα.

13 Ιουλίου

1261 * Ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος ανακτά την Κωνσταντινούπολη από τους Ενετούς τους οποίους και εκδιώκει από τα παράλια του Βοσπόρου.
1913 * Το Ελληνικό Γενικό Στρατηγείο και το Υπουργείο Ναυτικών ανακοινώνουν ότι ολοκληρώθηκε επιτυχώς η κατάληψη της Ξάνθης.

14 Ιουλίου

1821 * Ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης φυλακίζεται στην Αυστρία.
1824 * Κατά τη Μάχη της Άμπλιανης, Έλληνες αγωνιστές συγκρούονται με 12.000 Τουρκαλβανούς.
1913 * Ο Ελληνικός στρατός, (VIII Μεραρχία), εισέρχεται στην Κομοτηνή.
1920 * Ο Ελληνικός στρατός απελευθερώνει τις Σαράντα Εκκλησιές (Θράκη).

15 Ιουλίου

1821 * Δύναμη 5.000 Τούρκων συγκρούεται στους Λάκκους Χανίων με τους Έλληνες επαναστάτες.
1913 * Αρχίζει η τριήμερη μάχη της Τζουμαγιάς.

Ιούνιος των μαχών

Μεγάλες μάχες έγιναν, κατά το μήνα Ιούνιο, με εμπλεκόμενες τις ελληνικές δυνάμεις. Μεταξύ άλλων...

 
Η μάχη Κιλκίς-Λαχανά (19-21 Ιουνίου 1913) διεξήχθη μεταξύ ελληνικών και βουλγαρικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου.

Η μάχη του Δραγατσανίου, στη Βλαχία, στις 6 και 7 Ιουνίου του 1821. Ο εθελοντικός Ιερός Λόχος υπό τους Αλέξανδρο Υψηλάντη, Νικόλαο Υψηλάντη, Γεωργάκη Ολύμπιο, Βασίλειο Καραβία κόντρα στα πολυάριθμα οθωμανικά στρατεύματα του Φέϊζ.  
Η μάχη στα Βασιλικά, έξω από τη Θεσσαλονίκη, στις 10 Ιουνίου 1821. Νεκρός ο καπετάν Χάψας.Μαζί του πέφτουν νεκροί και οι οπλαρχηγοί από τον Βάβδο, Χαλάλης, Τουρλάκης και Καραγιάννης.
Η μάχη στο Λάλα Ηλείας,  στις 13 Ιουνίου 1821. Ο Γιουσούφ Πασάς κόντρα στους οπλαρχηγούς της Πελοπονήσου και εθελοντών της Κεφαλονιάς.   
Η μάχη της Λαγκάδας, στις 18 Ιουνίου 1821. Γώκος, Ίσκος, Βαλτινός, Καραγιαννόπουλος.
Η μάχη στο Πέτα, στις 28 Ιουνίου 1821. Νεκρός ο Σκαρμίτζος.
Η μάχη στο Κομπότι της Άρτας, στις 10 Ιουνίου 1822. Λαμπρή νίκη των Ελλήνων υπό τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. 
Η Μάχη της Μαλάξας, στην Κρήτη, στις 11 - 12 Ιουνίου 1822. Ήττα 500 ανδρών κόντρα σε 4000 Τούρκους.
Η καταστροφή των Ψαρών, στις 22 Ιουνίου 1824. Ο Χορσέφ Πασάς εισβάλλει στο ηρωικό νησί.
Η μάχη της Δραμπάλας, στις 5 και 6 Ιουνίου 1825. Ο Θ.Κολοκοτρώνης, κατατροπώνει τον Ιμπραήμ.
Η μάχη των Μύλων (Ναύπλιο), στις 13 Ιουνίου 1825. Δημήτριος Υψηλάντης, Κων.Μαυρομιχάλης, Ι.Μακρυγιάννης, Μήτρος Λιακόπουλος, Κάρπος Παπαδόπουλος (Θράκη) κόντρα στον Ιμπραήμ.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε μία από τις ιστορικότερες μάχες της παγκόσμιας πολεμικής ιστορίας.
Η μάχη της Πύδνας, στις 22 Ιουνίου του 168 π.Χ.. Οι Ρωμαίοι υπό τον Αιμίλιο Παύλο εισβάλουν στην Ελλάδα. Οι Μακεδονικές φάλαγγες του Περσέα, μαζί με Θράκες και άλλους συμμάχους, δεν μπορούν να τους ανακόψουν.

Οι πεινασμένοι Έλληνες, η δυστυχής πατρίδα και οι πολιτικάντηδες

Για σήμερα φίλοι μου, 25η Μαρτίου, είχα πρόθεση να γράψω πολλά ονόματα Μακεδόνων και Θρακιωτών αγωνιστών του 1821. Τελικά δεν το έκανα, γιατί αποφάσισα την ύστατη στιγμή να αναφερθώ στους δυστυχείς και κατατρεγμένους του 1821, κάνοντας ένα παραλληλισμό με το σήμερα. Αυτό θα γίνει με ένα κείμενο από τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη.
Πόσο επίκαιρο είναι...

"Οἱ ἀγωνισταὶ δυστυχοῦν. Τῶν σκοτωμένων τὶς φαμελιὲς ὅποια εἶναι νέα τὴν θέλει ὁ τάδε, σὰ νὰ λέμε ὁ Βελήπασσας, ὁ Μουχτάρπασσας, ὅτι δὲν ἔχει ἡ φτωχὴ νὰ φάγη. Λευτερώθηκαν κάμποσες σκλάβες Μισολογγίτισσες κι᾿ ἀπὸ ἄλλα μέρη (τὶς λευτέρωσαν οἱ φιλάνθρωποι) καὶ διακονεύουν ἐδῶ εἰς τ᾿ Ἄργος καὶ εἰς τ᾿ Ἀναπλιοὺ τοὺς δρόμους. Τῶν ἀγωνιστῶν οἱ ἄνθρωποι διακονεύουν καὶ γυρεύουν νὰ πᾶνε πίσου εἰς τοὺς Τούρκους. Τοὺς εἴχανε αὐτεῖνοι σκλάβους, τοὺς ντύνανε, τοὺς συγυρίζανε καὶ τρώγαν. Εἰς τὴν πατρίδα τοὺς ξυπόλυτοι καὶ γυμνοὶ διακονεύουν. Ἀπὸ ὅλα αὐτά, καϊμένη πατρίδα, δὲν θὰ σωθοῦνε τὰ δεινά σου, ὅτι σιδερώνουν τὴν ἀρετὴ ἐκεῖνοι ὁποῦ σὲ κυβερνοῦσαν καὶ σὲ κυβερνοῦν, καὶ τώρα κατατρέχουν τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἀλήθειαν καὶ μὲ ψέματα θέλουν καὶ μὲ σπιγούνους νὰ σὲ λευτερώσουνε, μήτε τώρα εἶσαι καλά, μήτε διὰ τὰ μέλλοντά σου, μὲ τοὺς ἀνθρώπους ὁποῦ σὲ τριγυρίζουν, πολιτικούς, σπιγούνους καὶ τοιούτους ἀξιωματικούς.
Συχωρᾶτε μέ, ἀναγνῶστες, ὁποῦ ῾φυγα ἀπὸ τὸ προκείμενον. Μὴ στοχάζεστε ὅτ᾿ εἶμαι ἢ γόητας, εἴτε φαντασμένος, εἴτε ἐγὼ ἀδικημένος. Λυποῦμαι καὶ γράφω αὐτὰ ὅτι ἤτανε πέντε ἀδέλφια κ᾿ ἔμεινε ἕνας μόνον ἀπὸ τὸ ντουφέκι, καὶ οἱ ἄνθρωποί τους ἤτανε τόσον καιρὸν σκλαβωμένοι καὶ σώθη μία γυναίκα μόνον κι᾿ αὐτείνη πείναγε, κ᾿ ἐκεῖνοι ὁποῦ τοὺς ζήταγε ψωμὶ θέλαν νὰ κάμουν τὸ κέφι τους νὰ τῆς δώσουνε νὰ φάγη. Κι᾿ αὐτὸ κι᾿ ἄλλα πολλὰ τοιούτα μ᾿ ἔκαμαν νὰ βγῶ ἀπὸ τὸ προκείμενον. Ὅτι τὰ τοιούτα δὲν λευτερώνουν πατρίδα, τὴν χάνουν, κ᾿ ἔχω σκοπὸν νὰ ζήσω κ᾿ ἐγὼ ῾σ αὐτείνη τὴν πατρίδα. Ὅτι ἔχω τόση ἀδύνατη φαμελιὰ καὶ δὲν ῾πιτηδεύομαι νὰ κολακεύω τοὺς δυνατούς. Καὶ εἶμαι δυστυχής, καὶ κλαίγω καὶ τὴν δυστυχισμένη μου πατρίδα, ὁποῦ δι᾿ αὐτείνη χύσαμε τὸ αἷμα μας ἀδίκως".

ΠΛΑΤΩΝΑΣ: πότε η Δημοκρατία γίνεται το χειρότερο πολίτευμα

Επίκαιρος όσο ποτέ ο Πλάτωνας, δίνει απαντήσεις στο ΣΗΜΕΡΑ, για τα όσα συμβαίνουν στην κοινωνία μας. Εστιάζει στην ικανότητα και στην ανικανότητα των πολιτικών, εντοπίζει τις αδυναμίες των πολιτευμάτων, μιλά για την Τέχνη της πολιτικής, την Tέχνη της ύφανσης και τέλος εξηγεί γιατί η Δημοκρατία μπορεί να καταντήσει το χειρότερο πολίτευμα, εξαιτίας των ίδιων των πολιτικών.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ του ΠΛΑΤΩΝΑ (εισαγωγή-μετάφραση Ι.Σ.Χριστοδούλου εκδ.ΖΗΤΡΟΣ)

Ακόμα κι έτσι, παντελής απουσία του νόμου, ή παραβίαση του, χωρίς κάποια έμπνευση για την πραγματική τέχνη της διακυβέρνησης, θα σήμαινε μια ακόμα υποβάθμιση. Εκεί που δεν υπάρχει πολιτική, μπορεί ο νόμος να είναι αυστηρός. Ο νόμος, στις καλύτερες προσπάθειές του, αντιγράφει τους κανόνες ή τις οδηγίες που μπορεί να δώσει ένας πραγματικός πολιτικός και έχει πλήρη εξουσία όταν απουσιάζει η πολιτική, με δεδομένο πάντα, ότι υποχωρεί εκεί που ηπραγματική πολιτική είναι παρούσα.Στη συνέχεια, οι δύο συνομιλητές ακολουθούν τα συνήθη μονοπάτια μιας πολιτικής συζήτησης, και σκέφτονται τα διάφορα πολιτεύματα, που προσπαθούν να μιμηθούν το ένα αληθινό πολίτευμα. Μοναρχία, Ολιγαρχία και Δημοκρατία, διαιρούνται το καθένα στα δύο, ανάλογα με το αν τηρούν ή παραβιάζουν τους νόμους, επειδή, σε αυτά τα πολιτεύματα, το κριτήριοτης υπακοής στο νόμο είναι θεμιτό.

Μπορούν να ταξινομηθούν ως εξής, ανάλογα με το αν τηρούν ή όχι τους νόμους:

Διακυβέρνηση του ενός: Βασιλεία - Τυραννία

Διακυβέρνηση των λίγων: Αριστοκρατία - Ολιγαρχία

Διακυβέρνηση των πολλών: Δημοκρατία - Δημοκρατία

Η πραγματική πολιτική συνιστά έναν έβδομο θεσμό, που πρέπει να διακριθεί από αυτούς τους έξι, όπως ένας θεός από τους ανθρώπους. Αν κάποιος πρέπει να αποφασίσει, ποιος από τους έξι είναι ο σκληρότερος και ποιος ο πιο εύκολος για να ζήσει κανείς, η απάντηση είναι ότι, αν και οι τρεις είναι νομιμόφρονες, η Βασιλεία είναι ο καλύτερος, μετά έρχεται η Αριστοκρατία και μετά η Δημοκρατία.

Αν, όμως, και οι τρεις παραβιάζουν το νόμο, η Δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα - ή μάλλον μπορεί να κάνει το μικρότερο κακό - η Ολιγαρχία έρχεται δεύτερη και η Τυραννία είναι το χειρότερο από τα πολιτεύματα.

Είναι αξιοπρόσεκτο, πώς επιβιώνουν οι ατελείς πόλεις, παρόλοπου μερικές φορές ναυαγούν, όπως είναι φυσικό, μέχρι ο ένας, πραγματικός πολιτικός να κυβερνήσει τη μία, αληθινή πολιτεία, όχι ως ένα φυσικά ανώτερο πλάσμα, αλλά ως ένας πραγματικά δίκαιος και σοφός άντρας, που κυβερνά ανιδιοτελώς.

Παρόλα αυτά, οι άνθρωποι προτιμούν τις μιμήσεις, επειδή δε θεωρούν πιθανό πως υπάρχει ένας τέτοιος πολιτικός.

1830 - Πρωτόκολλο του Λονδίνου

Το Πρωτόκολλο της Aνεξαρτησίας του ελληνικού κράτους υπογράφτηκε στο Λονδίνο, στις 3 Φεβρουαρίου του 1830, από τις μεγάλες δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία. 
Οι συζητήσεις όμως είχαν ξεκινήσει στις 22 Ιανουαρίου. Ήταν η πρώτη επίσημη, διεθνής διπλωματική πράξη που αναγνώριζε την Ελλάδα ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος.
Παράλληλα το πρωτόκολλο επέκτεινε τη συνοριακή γραμμή της Ελλάδος, σύνορα, που όριζαν οι ποταμοί Αχελώος και Σπερχειός. 
Πριν την επιλογή του Όθωνα, οι μεγάλες δυνάμεις εισηγήθηκαν και πρότειναν για ηγεμόνα της χώρας, τον πρίγκιπα Λεοπόλδο του Σαξ Κόμπουργκ, ο οποίος όμως δεν δέχτηκε. Αργότερα ο ίδιος έγινε Βασιλιάς του Βελγίου.

Βασίλης Τσιτσάνης (1915 - 1984)

Στις 18 Ιανουαρίου του 1984 (ημέρα των γεννεθλίων του), πεθαίνει σε νοσοκομείο του Λονδίνου, ο άνθρωπος που έβαλε το ρεμπέτικο τραγούδι, στα σπίτια όλων των Ελλήνων. Ο Βασίλης Τσιτσάνης. 
Η διαδρομή της ζωής του...Τρίκαλα - Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Αθήνα. Με τα δεκάδες τραγούδια του, ο Βασίλης Τσιτσάνης γίνεται σταδιακά από το 1937 και μετά, ο δημιουργός και κυρίαρχος του λεγόμενου «αρχοντορεμπέτικου» είδους, πρόδρομου του λαϊκού τραγουδιού. Οι επιτυχίες του αμέτρητες...
«Αχάριστη», «Μπαξέ τσιφλίκι», «Τα πέριξ», «Νύχτες μαγικές», «Ζητιάνος της αγάπης», «Ντερμπεντέρισσα», «Συννεφιασμένη Κυριακή», «Ίσως αύριο», «Τα λιμάνια», «Τα ξένα χέρια», «Μείνε αγάπη μου κοντά μου», «Κορίτσι μου όλα για σένα», «Απόψε στις ακρογιαλιές», «Κάποιο αλάνι», «Της Γερακίνας γιος», «Δηλητήριο στη φλέβα». 

ΜΗ ΜΟΥ ΞΑΝΑΦΥΓΕΙΣ ΠΙΑ, ΜΑΓΚΑ ΜΟΥ * ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ - ΜΠΕΛΛΟΥ

  
                 

Δημήτρης Χορν (1921 - 1998)

Στις 16 Ιανουαρίου του 1998, φεύγει από τη ζωή, σε ηλικία 77 ετών, ο μεγάλος Έλληνας ηθοποιός Δημήτρης Χορν. Για το Δημήτρη Χορν, δεν θα γράψουμε τη βιογραφία του, ούτε θα μιλήσουμε για την τεράστια προσφορά του στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Θα υπενθυμίσουμε απλά, πως το 1980 ίδρυσε με τη σύζυγό του Άννα Γουλανδρή, το Ίδρυμα Γουλανδρή - Χορν, σκοπός του οποίου είναι η μελέτη του ελληνικού πολιτισμού.